In Marokko mag ik westers zijn

Beste schrijver van dit stuk,

Ik woon al in Marokko, wees welkom. Ik heb uw artikel gelezen en denk dat u zich hier wel thuis zou voelen.

Ik heb geen kinderen, maar als ik die zou hebben, kan ik kiezen of ik ze naar een Marokkaanse, een Franse of een Amerikaanse school stuur. Of zelfs een montessorischool. Of ze met of zonder hoofddoek of kruisje verschijnen maakt helemaal niets uit.

Als ik katholiek zou zijn, zou ik hier een van de kerken binnen kunnen lopen om te bidden of om de zondagspreek bij te wonen. En met de kerst koop ik een kerstboom op de speciale kerstafdeling in de supermarkt. Als ik joods zou zijn, dan kan ik naar de synagoge. En geschillen met een andere jood beslecht ik in de joodse rechtbank. Voor moslims is er vijf keer per dag een gebedsoproep, maar daar heb ik weinig last van. Het leven gaat gewoon door, de meeste mensen bidden later wel, als ze thuis zijn. In sommige steden, zoals Marrakech, is het geluid van enkele moskeeën zelfs zachter gezet, zodat toeristen niet om vijf uur ‘s ochtends rechtop in hun bed zitten.

Op het strand liggen mijn vriendinnen en ik in bikini. Een paar meter verderop voetbalt een groep jongens. De gesluierde vrouwen naast ons, die wij niet kennen, lachen vriendelijk en delen hun eten met ons.

Als ik naar de supermarkt ga, ligt er varkensvlees in de schappen. Dat is speciaal geïmporteerd voor westerlingen die hier wonen. In Casablanca is een zelfs een slager gespecialiseerd in varkensvlees. Als ik dat zou willen, kan ik het eten waar ik maar wil. Thuis, op een bankje in het park of op een boterham op kantoor. Er zijn zelfs restaurants waar varkensvlees wordt geserveerd.

Voor alcohol kan ik naar een van de vele slijterijen of gewoon naar een bar. Zelfs tijdens de ramadan, als alcohol voor moslims echt uit den boze is. Sommige cafés maken tijdens de ramadan een plekje vrij waar westerlingen kunnen drinken. Eten, drinken en roken kan ik ook in die periode gewoon op straat. Vorig jaar stond een gezin er op dat ik een uur voor het breken van het vasten mijn maaltijd al nuttigde. Voor hun neus. Ik had immers nog een lange reis voor de boeg.

Beste schrijver van dit stuk, Marokko is een islamitisch land. Maar zolang ik binnen de wet blijf, mag ik als westerling zijn wie ik ben.

*NB: Ik realiseer me dat een groot deel van deze vrijheden hier helaas (nog) niet geldt voor moslims. Ik realiseer me ook dat grenzen zijn aan de vrijheden die westerse niet-moslims hier hebben. Homoseksualiteit is bijvoorbeeld nog steeds een taboe en homoseksuele handelingen zelfs bij wet verboden. Wat betreft tolerantie en mensenrechten kan Marokko niet alleen van Nederland leren, maar andersom ook.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *